Celowe poparzenie pokrzywą (tzw. biczowanie) nie jest uznane za standardową ani w pełni bezpieczną metodę medyczną, a jego skuteczność w leczeniu chorób autoimmunologicznych nie jest potwierdzona twardymi, współczesnymi dowodami klinicznymi.
Jak działa poparzenie i co mówi nauka?
- Toksyny i stan zapalny: Włoski pokrzywy wstrzykują w skórę m.in. histaminę, kwas mrówkowy i acetylocholinę. Substancje te wywołują miejscowe podrażnienie, obrzęk i stan zapalny, a nie hamują cytokin prozapalnych w miejscu oparzenia.
- Skąd mit o uldze? Ból i pieczenie odwracają uwagę układu nerwowego od głębszego bólu stawów (tzw. kontrirytacja), a silne miejscowe przekrwienie (rozszerzenie naczyń krwionośnych) daje uczucie rozgrzania, co w medycynie ludowej uznawano za lecznicze przy reumatyzmie.
- Ekstrakty a nie poparzenia: Działanie przeciwzapalne (hamowanie enzymów COX/LOX i cytokin) udowodniono w badaniach laboratoryjnych dla wyciągów i naparów z pokrzywy przyjmowanych doustnie lub na skórę, a nie dla mechanicznego parzenia świeżą rośliną
Pokrzywa zwyczajna to bogate źródło witamin i minerałów, które działa moczopędnie, wzmacnia włosy i paznokcie oraz wspomaga oczyszczanie organizmu.
Właściwości lecznicze
- Witaminy i minerały: zawiera dużo witamin z grupy B, żelaza, wapnia, potasu oraz cynku.
- Działanie moczopędne: pomaga usuwać szkodliwe produkty przemiany materii i nadmiar wody.
- Uroda: krzem i siarka poprawiają stan skóry, paznokci oraz wzmacniają włosy. [1, 2, 3]
Zastosowanie i przygotowanie
- Napar: suszone lub świeże liście zalej gorącą wodą i parz pod przykryciem przez 10 minut.
- Sok: świeżo wyciskany sok z pokrzywy stosuje się jako ogólny środek wzmacniający.
- Zbieranie: zrywaj młode rośliny wiosną, z dala od ruchliwych dróg i pól uprawnych
