Łomno to niewielka wieś położona 7 km na południowy-wschód od Bodzentyna. Jej nazwa pochodzić może od słowa łomić - co oznacza łamać, orać. W 1440 r. wieś nazywano "Lompno", a w 1470 zapisywano jako Lomno.

Wykopaliska, prowadzone w latach 60-tych XXw. pod kierunkiem prof. Mieczysława Radwana,

potwierdziły, że na terenie osady wydobywano żelazo. Odnaleziono liczne stacje dymarskie, a także mielerze (stosy drewna w których wytwarzano węgiel drzewny), a osady ludzkiej działalności datuje się już na II w n.e. Pierwsze wzmianki z XV wieku dotyczą granic: "Mikołaj z Taczowa, podkomorzy sandomierski, wyznacza granicę między posiadłościami klasztoru świętokrzyskiego a wsiami Łomno, Sosnówka i Skowrończyce"

 W Łomnie znajduje się dwór z 1914 roku otoczony starodrzewem i parkiem z XVII w.,

Na posesji znajdują się także obora i spichlerz z 1914 roku - pozostałości budynków gospodarczych dawnego folwarku.
 

Z majątkiem związana jest osoba płk Kajetana Wojciechowskiego - żołnierza 1 Pułku Lansjerów Nadwiślańskich, walczącego m.in w Hiszpanii. Tam dane mu było poznać Napoleona Bonaparte, a za męstwo w bitwie pod Albuhero odznaczony został Legią Honorową. Brał także udział w szturmie Saragossy. W 1813 roku awansowany został na kapitana. Wspomnienia tego burzliwego okresu spisał Kajetan Wojciechowski w książce: „Pamiętniki moje w Hiszpanii”, z których korzystał później Stefan Żeromski pisząc Popioły.

 

Wojciech Kossak - Bitwa pod Somosierrą

 

Po powrocie do kraju osiadł w łomniem gdzie gospodarował na 20 włókach  ziemi. Wraz z wybuchem Powstania Listopadowego walczył w randze pułkownika w  korpusie gen. Samuela Różyckiego. Kajetan Wojciechowski zmarł w 1848.

W 1847 roku majątek przeszedł w ręce rodziny Kłokockich. Niestety pożar strawił dwór w 1939 roku. W czasach socjalizmu w budynkach mieściły się pomieszczenia biurowe PGR oraz Stacja Nasienno-Szkółkarska.

 

Przy drodze do Brzezia stoi kamienny krzyż z 1833 r.

Ze znanych osób pochodzących z Łomna była Jadwiga Prendowska - kurierka oddziału Mariana Langiewicza, więziona w Cytadeli Warszawskiej, a później zesłana do Kunguru (miasto w Rosji).

O tej walecznej kobiecie można dowiedzieć się więcej z prezentacji opracowanej przez Mateusza Szweda.

 

Jadwiga Prendowska