Na 2025 rok mamy plan, żeby część łąki, przeznaczyć na odtworzenie roślin tradycyjnie tu występujących.
Zamierzamy zatem zrezygnować z wiosennego koszenia, a dopiero pod koniec lata wpuścić na ten teren zwierzęta (owce, kozy i konie)
Łąka, która nie jest koszona, stopniowo przekształca się w środowisko o bogatej bioróżnorodności. W zależności od regionu, typu gleby i warunków klimatycznych, skład gatunkowy może się różnić, jednak wiele tradycyjnych roślin występuje na takich łąkach w Polsce i Europie Środkowej. Są to m.in.
1. Trawy
- Kupkówka pospolita (Dactylis glomerata) – jedna z najczęściej spotykanych traw.
- Kostrzewa czerwona (Festuca rubra) – trawa o delikatnych źdźbłach, dobrze przystosowana do różnych warunków.
- Wiechlina łąkowa (Poa pratensis) – charakterystyczna dla terenów wilgotnych i umiarkowanie żyznych.
- Mozga trzcinowata (Phalaris arundinacea) – trawa preferująca podmokłe tereny.
2. Rośliny motylkowe
- Koniczyna łąkowa (Trifolium pratense) – roślina wzbogacająca glebę w azot dzięki symbiozie z bakteriami brodawkowymi.
- Lucerna siewna (Medicago sativa) – dobrze znana z wysokiej wartości paszowej.
- Wyka ptasia (Vicia cracca) – często płoży się po innych roślinach, dodając różnorodności do krajobrazu łąki.
3. Zioła i kwiaty polne
- Jaskier ostry (Ranunculus acris) – o charakterystycznych, żółtych kwiatach.
- Dzwonek rozpierzchły (Campanula patula) – fioletowy kwiat charakterystyczny dla łąk naturalnych.
- Rdest wężownik (Polygonum bistorta) – roślina o różowych kwiatostanach, preferująca wilgotne stanowiska.
- Wrotycz pospolity (Tanacetum vulgare) – z żółtymi, drobnymi koszyczkami kwiatowymi.
4. Rośliny o wysokim wzroście
- Łopian większy (Arctium lappa) – często pojawia się na niekoszonych terenach.
- Nawłoć pospolita (Solidago virgaurea) – łatwo zasiedla tereny ruderalne i łąki.
- Barszcz zwyczajny (Heracleum sphondylium) – wysoka roślina baldaszkowata.
5. Rośliny wilgociolubne (na terenach podmokłych)
- Czosnek niedźwiedzi (Allium ursinum) – często występuje w wilgotnych miejscach w cieniu.
- Turzyca błotna (Carex acutiformis) – charakterystyczna dla bagiennych łąk.
- Mięta nadwodna (Mentha aquatica) – pięknie pachnąca roślina, typowa dla wilgotnych terenów.
6. Rośliny płożące i okrywowe
- Bluszczyk kurdybanek (Glechoma hederacea) – płoży się po ziemi, tworząc niskie kobierce.
- Przytulia czepna (Galium aparine) – rozrasta się w gęstej sieci na łąkach o niekoszonym charakterze.
Proces sukcesji
Brak koszenia łąki prowadzi do procesu sukcesji ekologicznej. Oznacza to, że stopniowo rośliny pionierskie (np. trawy i zioła) są wypierane przez wyższe rośliny, takie jak krzewy (np. dzika róża, głóg) i drzewa (np. brzoza, wierzba). W efekcie z czasem łąka może przekształcić się w zarośla, a ostatecznie w las.
Zachowanie bioróżnorodności na łące wymaga odpowiedniego zarządzania, np. regularnego koszenia w określonych okresach, co pozwala kontrolować dominację gatunków i wspierać bogactwo florystyczne.
