Stało się. Kiedy kilka lat temu zacząłem myśleć o ogrodzie nie miał on zarysowanych kształtów. Ot – taki kaprys. Niech będzie, niech powstanie. Niech powstanie kolejne miejsce wytchnienia. Fajnie mieć ogród. Na tej myśli się skończyło. Na razie.
Kiedy na słupie płotu ogradzającego posesję oznaczoną jako Tarczek 25 pojawiło się ogłoszenie – Sprzedam Ania powiedziała: „Kup mi tę działkę”
ARIMR – dla niewtajemniczonych -agencja której głównym zadaniem jest wspieranie rozwoju rolnictwa i obszarów wiejskich poprzez wdrażanie programów pomocowych finansowanych ze środków Unii Europejskiej oraz budżetu krajowego uruchomiła środki na rozwój gospodarstwa rolniczego. Sięgnąłem po nie. Zamiast maszyn (których do tej pory nam brakuje) zakupiliśmy działkę. Tą, o której od lat marzyliśmy. Sąsiadujące z nami 1,25 ha ze Stodołą i oborą. Budynki były zaniedbane – od ponad 10 lat nikt tam nie mieszkał. Zaczęliśmy powoli urządzać ją po swojemu. Powstał wybieg dla królików, spichlerz, padok a nawet domek na drzewie. Tej działce brakowało ogrodu. Kiedyś można by go założyć. Na tej myśli się skończyło. Przynajmniej, na razie
Jakiś czas potem, postanowiłem wpisać budowę ogrodu, jako element strategii działania Stowarzyszenia w Dolinie Psarki – obecnie Silni z Natury. Stowarzyszenie dzięki pracy mojej i Ani i Sylwi i Moniki, powoli gromadziło środki finansowe. Może kiedyś wybudujemy ogród. Myśl została zapisana, ale na tym się skończyło. Przynajmniej, na razie
Czasami (a może nawet często) nasze życie zmieniają przypadkowe (a może jednak sprowokowane) rozmowy. Kiedy Anna Kulczycka po raz trzeci zawitała do Pytlówki, w końcu mieliśmy czas chwilę porozmawiać. Szybko zaczęły wyjawiać się nasze marzenia: dzień jednorożca, kamienny krąg, ogrody, festiwal. Dzielenie się naszymi myślami i pragnieniami jest ważne. Pragnienie ogrodu zostało ogłoszone, ale na tym się skończyło. Przynajmniej, na razie
To był niezwykły i oryginalny prezent na urodziny. Czterdzieste drugie. Wizyta u…astrolożki. Cudowny dzień, cudowna kobieta. Nikłą miałem wiedzę o tej dziedzinie: znaki zodiaku ułożenie planet, będziesz zdrowy i bogaty, nie wychodź z domu, pokochaj wagę, unikaj koziorożca. Otrzymałem wskazówki i sugestie, myśli i intencje. Wyznaczyłem kurs – podobny do tego co sugerowały i wskazywały mi gwiazdy. Mamy życie w naszych rękach. Mamy też karty, którymi możemy grać. Ja, w tym życiu otrzymałem dobre i łatwe. Takie bez atu, gdzie wiesz ile możesz ugrać, bez większego ryzyka. Może nie szlemikowe, ale wygrane. Podzieliłem się wszystkim co usłyszałem i zrozumiałem z Żoną. Kurs został obrany, wypowiedziany i oznajmiony. Na tym się skończyło. Przynajmniej, na razie
Nadchodził dzień przesilenia jesiennego. 21 września 2025 roku kończył się korytarz zaćmień. O 21.55 słońce miało zniknąć. Ten dział był idealny, wymarzony, na stworzenie kręgu mocy. Wyzwania tego podjęła się Anna Kulczycka. Miał to być ostatni akcent weekendowych warsztatów – pracy z mocą. Kilkanaście cudownych, pełnej pozytywnej energii ludzi spotkało się na występie – kawałku ziemi wcinającej się w Dolinę Psarki. W dole rzeczka, na horyzoncie świętokrzyskie wzgórza, wiatr we włosach.
Każdy kamień został zbadany. Każdemu Ania, Maggie i Agata wyznaczyły bieguny, plusy i minusy. Niepokorne trzy głazy, nad którymi wahadło nie chciało się zatrzymać, zostały wkopane w ziemię. Trzynaście kamieni zostało umieszczonych we właściwych miejscach. środek, wschód, zachód, północ, południe. Teraz już działała magia. Rytualny taniec, bębny i obroty intencje i pieśni. I wiatr we włosach i trawa pachnąca i ziemia. Nasza ziemia bliska Nam wszystkich. Powstało nowe miejsce. Miejsce zrodzone z mocy i odziaływujące mocą. Przepiękna ceremonia, wspaniali ludzie, wspaniały świat.
W tym dniu rozpoczęła się budowa ogrodu – początek realizacji kolejnego marzenia. Okazało się, że ogród to tylko ubranie dla miejsca, które tworzone jest z mocy ludzi je odwiedzających. W takim ogrodzie chciałbym być – z Wami.
